आई रमाई सावली , होती हिमालयाची लागू दिली नाही झळा , आम्हा तिने उन्हाची
नेता खरा तो भीमबा , इथल्या मुक्या जगाचा होती रमा अर्धांगिनी , त्या मूकनायकाची
आम्हा विहारा सारखे , घरही रमाभिमाचे देई जगाला साक्ष ही , ते राजगृह याची
हृदयी रमाईच्या वसे , करुणामयी निळाई आदर्श आई ती रमा , कोटी निळ्या पिलांची
आई रमा हे नांव ही , घे विश्व आदराने ती शोभली धम्मांगिनी , एका युगंधराची
नसते मिळाले जर अम्हा , बा भीम अन् रमाई करतो ‘अशोका’ कल्पना , कुठल्या भयंकराची
: अशोक बुरबुरे , हिंगणघाट
